2006-01-21 13:03:45 >> ..::: wymsknęło mi się krzykiem szeptane :::...Wszystko można przeoczyć... zgubić... zniszczyć... zmienić... Codziennie znajduje zgubione kawałki siebie lecz całej ukaładanki juz nigdy nie zlożę... Człowiek nigdy nie będzie kompletem tej idealnej ukaladanki... Nigdy ! Zawsze cos zgubi.... Tak, przeoczyłam wiele w moim zyciu... Tak, zgubilam wiele cełów i zalożeń... Tak, zniszczylam wiele... wspomnień... marzeń... snów... zniszczyłam to, co dobre... ale niszcze też zło... i ból... być może odebralam komus uśmiech... Tak, zmieniłam wiele... ale jeszcze wiele zmian przede mną... zmieniają mnie ludzie... zmienia mnie czas... zmieniają mnie poglądy i uczucia... Ale mimo tego wszystkiego jakas cząstka mnie jest nadal nienaruszona, ona nigdy się nie zmieni... Będzie także widoczna u innych osób, najbliższych mi osób... Zmianiamy się nieustannie, pozostając jednak tymi samymi ludźmi, stwarzamy sytuacje, z których ciężko wybrnąc, a droga czasami okazuje się najłatwiejsza jaką tylko można by zauważyc, a my szukamy nie wiadomo czego... czasem tak cięzko podac komuś dłoń, a czasem wystarczy czyjąś dłoń zamknąc w swojej dłoni.. wtedy nawet łzy samkują jak szczęście.. Wtedy mamy jeszcze jedno serce do wzruszeń, Oczy do łez... Po prostu - wszystko, co jest, Mnożyć przez dwa, dwa światy mieć Po prostu - tak kogoś czuć, Jak siebie część, jak serca pół. To tak cudownie móc czyjeś kroki Poznać wśród innych stu; I nawet smutku poznać uroki, Dzieląc się nim na pół. I tak niczego nie chcieć od siebie, Lecz dawać wciąż... I WCIĄŻ NIE WIEDZIEĆ, CZEMU SIĘ TAK LUBI... MOŻE DLATEGO, ŻE TAK LEPIEJ JEST... ;* AguS;) Skarbnik skomentuj (7) |
|
|||||||
